vertrouwen

Schrijfoefening: Ontmoeting

Het is een mooie zomerdag. De zon schijnt warm op mijn armen, en terwijl ik de pedalen van mijn fiets met enige kracht beweeg voel ik hoe de snelheid mij met een warm briesje beloond. Het korte t-shirt bolt iets door de luchtstroom en verkort de toch al korte mouwen nog meer. Ik zie de overgang van mijn licht verkleurde huid naar het witte, te weinig zon krijgende deel van mijn bovenarm als ik even mijn blik afwend van de weg om iets meer aan te zetten. “Schone schijn.” glimlach ik, want ik zie in de verte de eerste wolken aankomen. Voordat ik vertrok vertelde Buienradar mij dat het over een half uur zal gaan regenen. Tijd zat, want over 20 minuten ben ik weer thuis, en ik geniet van de zon, de bries…

Ineens een druppel. Midden op mijn hoofd, zo voelen de haren die mijn hoofd bedekken mij. Niet een kleine druppel, maar zo een druppel zoals die tegenwoordig in de veel heftigere buien vergeleken met vroeger kan vallen. Voldoende groot om er aan te twijfelen of het wel een druppel is, zoekt deze zich na de landing op mijn kruin een weg naar mijn nek om daar te doen wat druppels doen: druppelen. Het kietelt een beetje, en met een lichte rilling geef ik de druppel de vrijheid om in mijn t-shirt opgenomen te worden. Dit is te vroeg, ik heb nog 18 minuten reken ik snel als ik heb gekeken op het hartslagklokje dat ik vorige week aan mijn stuur heb vastgemaakt. Pats, een druppel op mijn arm. Ik verbaas me over de kracht die de druppel toont door bij de landing uiteen te spatten in meerdere kleinere druppels, die allen zouden kunnen doorgaan voor regendruppels. De haartjes op mijn arm plakken in een cirkel met een doorsnee van ruim 5 centimeter vast aan mijn huid; mijn huid die op een prettige manier iets afkoelt, en eigenlijk op een comfortabele manier de druppel accepteert.

Dan gaat het los, zo maar, uit het niets. Een muur van water valt naar beneden. In een paar seconden stroomt het water door mijn haar, is mijn t-shirt tot op de draad nat, en zie ik hoe mijn broek glanst van het water, hoe het water een laagje vormt op mijn bovenbenen bij het ronddraaien van de pedalen, alsof de broek iets wordt uitgeknepen door mijn bovenbenen. Ik doorzie wat hier gaat gebeuren, ik ga helemaal wegspoelen. Ik voel nu al stroompjes water mijn schoenen inlopen.

Ik zie hoe een medefietspadgebruiker net naast het fietspad stopt om te schuilen onder een boom en ik glimlach over hoe onzinnig dat voor mij zou zijn. Ik zie hoe hij met wilde spoed probeert zichzelf te beschermen tegen het nat worden. Ik draai mijn hoofd af, om de regen op te vangen op mijn rug, en verbaas me over hoe veel water mijn broek al heeft opgenomen; ik zie hoe mooi zwart hij is geworden door het water, en wanneer mijn been omhoog wordt gerezen door het pedaal zie ik hoe er een spiegellaag ontstaat door het water dat uit de vezels wordt geknepen. Het is prachtig. Vanuit mijn ooghoek zie ik een obstakel op het fietspad; iemand die midden op de weg een poncho over zijn reeds natte kleren heen trekt. Licht wreed gelach ervaar ik van binnen over zijn gelag en probleemoplossend gedrag. Het heeft geen zin, het is goed zo. Hij kijkt even op, maar als een langskomende schaduw die geen gevaar voor hem of zijn fiets vormt keert hij weer naar binnen en strijdt verder. Mijn blik gaat weer naar beneden en ik zie hoe nieuwe riviertjes ontstaan op het fietspad. Het gaat echt hard. Mijn bril is nat, en de druppels zorgen er voor dat ik slecht zicht heb. Bijna euforisch stel ik vast dat ik geen vezel meer aan mijn lichaam heb die ik zou kunnen gebruiken om het overtollige water van de glazen af te nemen. Met mijn hoofd gebogen kijk ik dan maar over de rand van mijn bril in de verte om op de komende rotonde schaduwen te ontwaren die wellicht beter zijn om te ontwijken.

Een auto stopt en geeft voorrang. Iemand met een bril kijkt neutraal hoe ik voor haar langs ga, als ze even zicht heeft dank zij de ruitenwissers. Ik stel me voor hoe haar rechterbeen gestrekt op het rempedaal drukt, en vraag me af of ze me ook voorrang zou geven wanneer ze het niet had, hier, gewoon uit een soort compassie voor iemand die tot de naad nat is waar zij in de herrie van de voorraamblower in elk geval droog is. Misschien omdat ze genoeg tijd heeft, want wanneer zij straks door deze bui 5 meter vanuit haar auto naar een voordeur moet lopen… Ik zie de onzinnigheid van al dan niet voorrang geven, nat ben ik al en even wachten zou alleen betekenen dat nieuw water het oude vervangt.

Ik ben benieuwd of mijn handremmen, met van die knijpblokjes wel goed werken in deze nattigheid. Ik probeer iets af te remmen, en op een rare manier ben ik opgelucht dat de fietsenmaker wat bredere blokjes heeft gemonteerd zodat ik net voor de rotonde waarschijnlijk op tijd had kunnen stoppen als ze me niet gezien had.

En toen, toen zag ik jou. Eerst in mijn ooghoek, een schaduw die bewoog in een kruisende beweging, van rechts, op ramkoers. Om je intenties te controleren en mijn respons voor te bereiden bewogen mijn ogen zich richtende naar jou. Ik zag je hond die losliep, als een keurig afgerichte hond, een meter links voor je, je zwarte laarzen, terwijl mijn ogen verder omhoog gingen, een strakke spijkerbroek, een haltertruitje en je blote armen, en een geweldige lach rond je lippen, midden tussen je verwaterde haren. Die lach maakte dat de tijd even stil stond. Wat een kracht, wat een zelfverzekerdheid, wat een vertrouwen, wat een geweldige uitstraling zag ik in jou. “Wat een KUTweer!” riep je met een lach, en je keek me recht aan, open en als twee bondgenoten in dezelfde situatie. Mijn grijns deed pijn in mijn mondhoeken als ik pijn zou kunnen voelen. Alles stond stil bij mij, mijn gedachten, mijn gevoelens, mijn waarneming, enkel jouw lach op jouw iets naar rechts hellende gezicht (voor de kijkers links). Ik weet niet of ik nog iets heb gezegd, of dat ik het heb gelaten bij het geven van ruimte aan mijn tanden van oor tot oor. Ik heb nog nooit zo iets moois gezien als jij, daar in de regen. Ik heb nog nooit een contact en verbondenheid gevoeld zoals daar.

Nu is het drie maanden verder. Ik koester jou en het moment dat daar was. En ik weet niet of jij hetzelfde had, of niet. Het maakt niet uit, want ik doe gewoon alsof het wel zo is. Wij samen, twee mensen in de regen, die genieten van de stompzinnigheid van de situatie. Een top-3 moment dat, zo hoop ik, altijd bij me zal blijven.

Posted by Rutger in Losmakers

Schrijfoefening: waarheen, waartoe

“Waar kom je vandaan?” vroeg hij aan me. Tja, waar komt iemand vandaan? Waar gaan we naartoe? Wie zijn we? Wat zal het kader zijn waarbinnen dit gesprek verder gaat? Welke richting wil ik het opsturen? Wat zou het niveau zijn dat die ander aankan?

Genereus laat ik zien dat ik vertrouwen heb in hem. “Ik kom uit een diep dal. Ik ben net twee jaar weer aan het klimmen, omhoog, en krijg de dingen op de rit.”. In stilte wacht ik op een reactie.

Een vlieg komt van de linkerkant naar mijn wang, gevangen in mijn ooghoek. Irritant komt hij dichterbij, op onderzoek of ik een goede plek ben om maden in te kweken. Nou, nee, nog niet, al had het niet veel gescheeld.

Ik laat mijn blik weer gaan naar de ander, die poogt een antwoord te vormen gezien mijn iets ongemakkelijke gefriemel met zijn vingers… Diplomatiek, recht voor zijn raap, wat zal het dit keer zijn..? Ik wacht af, en laat mijn blik gaan naar zijn hals waar een net te grote ketting van goud een groenig amulet tegen het vallen beschermt.

Het blijft nu wel erg lang stil. “Sorry, maar ik ben even kwijt waar we het over hebben.” zegt hij vervolgens. “Ik kan me niet zo lang concentreren, en mijn korte termijn geheugen, dat gaat niet zo goed…”.

Posted by Rutger in Losmakers

Schrijfoefening: Eerlijk delen

Een deel wil het wel, een ander deel is nog aan het wennen. Delen, delen is maar een rekenkundige bewerking, net als aftrekken of vermenigvuldigen. De som der delen is soms meer dan het geheel. Soms is een deel een plaats waar gedorst wordt, soms is het iets waar dorst door ontstaat. Soms is het een gedeelte dat het gedeelde wil zijn. Een metameer van het geheel van het leven. Onschuldig zonder ervaring heb je part noch deel. Ten dele deelgenoot. Zal het jou ten deel vallen? Delen is ook eerlijk splitsen zodat iedereen zijn deel krijgt; iedereen blij. Delen zodat iedereen zijn deel krijgt. Wat wil jij in het leven mededelen? Wil jij meedelen? Zou de ander zijn of haar deel willen delen? Verwachtingen dat jij ook deelt? Delen van mensen kan niet, alhoewel vierendelen wel, delen van ervaringen wel. Zie je delen als de som of zie je delen als iedereen krijgt zijn deel? Wat is jouw aandeel? Wat wil jouw onderdeel? Een gedeelte wil ervaringen delen als gedeelde. Een part in het leven ter ontleding. Denken is een deel, net als voelen. Schuld, schaamte, spijt zijn gedachtengestuurde gevoelens. Schuld is een gevoel dat hoort bij een ik als deel, en niet als geheel. Schuld kan alleen zijn als je jezelf als deel ziet. Schuld is een gevoel dat ontstaat na een oordeel; een gevoel dat een waardeoordeel van een gedachte volgt van het ego. Vaak in een verbond een gedachte aan verraad waarbij je het samen als losse ikken ziet. Dat is geen verbond, niet het geheel, enkel alleen, een deel. Leven kan betekenen dat je anders doet dan anderen, eigen keuzes maakt, voor jezelf of samen. Nieuwe ervaringen jezelf ontzeggen om de schijnveiligheid van het verwachte te ontmoeten als grenzen stellen beperkt de vrijheid. Vrijheid. Verstoppen van delen, verstoppen van kracht, verstoppen van jezelf, doen alsof is werkelijk verraad aan jezelf en het verbond. Vertrouwen ontstaat door openheid, tonen van kracht, tonen van jezelf in alle weerloze naaktheid. Denken, elke en alle gedachten, beïnvloedt het voelen, voel de illusie van de illusie. Verstoppen van jezelf, verstoppen van delen van jezelf voor het verbond levert wantrouwen in het verbond. Wanneer jij je verstopt verwacht je hetzelfde van de ander. Wanneer jij je werkelijke zelf toont kan er enkel vertrouwen worden gevoeld. Nieuw maakt het oude niet minder waard. Kracht opgeven om het oude in balans te houden is vastklampen aan de illusie dat het is, jouw eigen ik als ding. Jouw eigen ik als ding zou je kunnen delen, opdelen, maar jij bent geen ding, je bent veel meer dan dat. Je bent. Je doet. Je bent niet wat je doet. Je bent vrij om te doen wat je wilt. Wat je doet verandert jou niet, hooguit wat illusies die je over jezelf hebt. Illusies zoals ‘ik kan het niet’. Illusies over wat je denkt te zijn. De ontdekking van vrijheid van deze illusies. Alle illusies beperken wat je kan zijn. Alles wat je denkt en gelooft over jezelf is een fantasie, net als de fantasieën die je wel als fantasie herkent. Welke fantasie kies je? Een droom is net zo echt als jouw perceptie van jezelf als je fantasieën. Het bestaat enkel in gedachten, en gedachten komen en gaan. Gedachten zijn illusies van kennis, de handeling en de interactie met de werkelijkheid is de realiteit, dat is waar het werkelijk om gaat. Dat is echt. Welke interactie kies jij? Denken of waarnemen. Praten in jezelf en oordelen, of zintuiglijke waarneming. Leven, of op een toneel je deel van het stuk opvoeren. Kracht is niet intentie. Kracht is geen reden nodig hebben anders dan willen voelen voor de ervaring, willen doen uit nieuwsgierigheid, je gedachten de ruimt te geven om te bevrijden. Kracht is ontdekken, aannemen is verstoppen. Kracht is het geheel, denken is een deel. Kracht is deelnemen, beperken is missen. Ontdekken is spiritualiteit, het onstoffelijke ervaren. Beperken is het fysieke, het aardse, het oordelen, het toneelstuk. Een verbond in het fysieke is een schijnvertoning, het geheim van echt verbinden is spiritueel, de onstoffelijke verbintenis. Benadrukking van het spirituele, het onstoffelijke door het taboe stoffelijk te doorbreken geeft spirituele groei. Het stoffelijke vernietigen geeft vertrouwen, geeft zekerheid, geeft vrijheid in het onstoffelijke door de schijnveiligheid van het stoffelijke te doorbreken. Wantrouwen, onzekerheid en beperkingen in vrijheid bestaan enkel in het stoffelijke. Schaamte wordt schuld door geloof in het stoffelijke. Schuld alsof de intentie van de kracht die jij in je hebt slecht is. Alsof het een zonde is om te leven met kracht, alsof je krachteloos en zwak zou moeten volgen wat anderen vinden. Wanneer jij je kracht niet toont, kan ook niemand je kracht waarnemen. Je krijgt dan een verbond van schijn-zelven in onmacht. In het onstoffelijke verbond, op spiritueel niveau een verbond aangaan betekent kiezen voor een open en schuldvrij verbond, op een hoger niveau relateren. Van geheel mens tot geheel mens in plaats van enkele rol tot enkele rol, van deel tot deel, van illusie tot illusie. Wil jij je beperken tot een deel van het leven of wil jij het leven geheel leven? Wil jij stoffelijk en beperkt, of wil jij spiritueel en vrij? Verwarring is natuurlijk wanneer je kiest voor je kracht. Het is nieuw, je doorbreekt het verwachte, het spirituele is de weg van ontdekking en dus onbekend. Onbekend is verwarrend want je houvast is niet meer vastklampen aan de oude illusies, en vertrouwen op de kracht die jij in jezelf hebt. In vertrouwen op de kracht doen leidt tot liberatie, bevrijding, van de oude illusies, en een nieuwe houvast in de zekerheid van je eigen kracht. Oude houvast aan je oude rol en aan de identificatie met je lichaam als jezelf, kracht uit het spirituele. Jezelf zien als lichaam in een verbond maakt delen in een verbond, jezelf zien als onstoffelijk geheel van het verbond maakt het verbond sterker. Een verbond met een lichaam, of een verbond met ideeën, gedachten, kracht, zienswijzen, ervaringen, ontdekkingen. Een stoffelijk verbond heeft orde nodig, en dus gehoorzaamheid en verantwoording, een onstoffelijk verbond is vrij, waardevol, vernieuwend, echt, vol van vertrouwen, respectvol en gelijkwaardig. Zonder de kracht geparalyseerd in het lichaam, in de illusie, in het stoffelijke. Met de kracht ontdekken door ervaren, wat wel bij je past. Misschien wat ongemakkelijk en nieuw, spannend, maar goed. Waar fouten na ervaring in plaats van schuld, schaamte of spijt leiden tot inzicht. Waar je je spirituele zelf erkent, het onstoffelijke zoekt, en je situaties in eigen hand neemt. Laat de ware aard toe in het verbond. Een echt verbond kan je niet verliezen. Een echt verbond verliezen doordat je de echtheid beperkt, het stoffelijke boven het onstoffelijke stelt, een schijnverbond leven, betekent dat je jezelf niet geeft wat er in zit. Onconditioneel in verbond, of de eigen agenda’s langs elkaar zonder connectie. Schuld, verlegenheid, schaamte en spijt zijn donkere gevoelens; gevoelens die niet van jou zijn. Spijt signaleert simpelweg dat we in een eerdere staat van ontkenning onwetend zijn geweest, wat goed is… toch? Spijt is interne schaamte, schaamte is gericht op anderen. Immaterieel of materieel. Sociale emoties die het ego ervaart veelal door culturele overtuigingen.

Posted by Rutger in Archief

Schrijfoefening: Wanneer ik jouw profielfoto op Facebook zie

Ik zie je nieuwe profielfoto op Facebook. We zijn vrienden uit een ver verleden, toen jij en ik elkaar regelmatig zagen. Jij in een relatie, en ik ook. Raar misschien, maar op de een of andere manier had ik altijd een verwarrend gevoel bij je, toen. Een gevoel dat er niet mocht zijn. Omdat ik al een relatie had. Gevoelens die ik verstopte achter een lach, een façade die ik nodig had om mijn leven in de structuur te houden die ik daar had. Om mijn leventje in de comfortzone te houden. Wanneer ik terugdenk aan die tijd, en de gevoelens die ik toen had voor jou weer voel door ze op te roepen, is het duidelijker voor me. Ik beschouwde het voelen als gemengde concurrerende gevoelens, waarin keuzes gemaakt moesten worden; het een of het ander. Echte liefde kan maar één betreffen, dacht ik.

Hoe leren we dat? Mijn dochter vertelde me toen ze vijf was dat ze verliefd op mij was; en omdat ze dat meestal aan mijn vrouw verteld voelde ik me euforisch. Het zou heel gemakkelijk zijn geweest om in dat moment te blijven hangen en te genieten van de bevestiging die haar ‘biecht’ mij gaf. En ze vertelde verder: “Ik ben verliefd op iedereen uit mijn familie, en op mijn beste vriendin.”, en besefte me dat mijn dochter nog veel te leren heeft. En het tolde door mijn gedachten: “Wat heeft ze precies te leren dan..?”. Mijn dochter ging verder: “Maar mijn vriendin zegt dat ik niet op haar verliefd kan zijn, omdat wij allebei meisjes zijn.”. En ik besefte me, hoe wij in een keurslijf worden geduwd door culturele opvattingen. Je kan maar op 1 ander verliefd zijn. Wat een schoolvoorbeeld van een vooronderstelling, hoe fragiel en subtiel worden wij in het keurslijf van ‘hoe hoort het’ geïnstrueerd.

Dit moment bleef hangen en ik ontdekte dat wat mij geleerd is, wat ik voor vanzelfsprekend aannam, logisch leek, maar niet klopte met mijn gevoelens. Het zijn niet concurrerende of conflicterende gevoelens die ik voor jou, en jou, en jou heb, ze bestaan naast elkaar. Ze bijten elkaar enkel wanneer ik ze projecteer op hoe het zou zijn als… Ze zijn ook niet hetzelfde, soms zijn de gevoelens voor de een sterker dan de andere, soms gaan ze dieper. Centraal concept in deze gevoelens lijkt de vrijheid te staan, om in volledig contact te mogen treden. En ik merk dat ik dat bij veel mensen ervaar, en dat een contact het gevoel om verder te gaan, om meer te voelen, versterkt. En ik merk dat ik goed opgevoed ben, dat ik die gevoelens verstop. Om af en toe, wanneer ik alleen ben, te fantaseren, te visualiseren, hoe het zou zijn om vrijheid samen te ervaren en ons daar comfortabel bij te voelen.

Ik vraag me af, waar ik heb geleerd om mijn gevoelens te focussen op een persoon. Ik vraag me af hoe ik heb geleerd om concepten als relaties en trouwen boven mijn gevoel te stellen. Ik vraag me af hoe het komt dat ik door deze lessen verder van mijn gevoelens afkwam, en waarom ik mij heb laten verleiden tot het verstoppen van mijn diepste, echte gevoelens, achter façades van beleefd gedrag. Beleefd gedrag dat soms afstandelijk en cynisch werd, om de afstand maar te bewaren; de afstand niet naar jou, maar naar mijn eigen gevoelens. Omdat mij verteld was dat er maar 1 ware was en kon zijn. En omdat ik dat was gaan geloven, doordat iedereen zich vrijwillig in dat keurslijf liet persen.

Mooie rituelen die waarmee we communiceren aan de buitenkant alsof er een iemand speciaal is, kan zijn, voor het hele leven. Maar een leven duurt heel lang. En ik merk dat gevoelens van liefde meer smaken kent, die naast elkaar kunnen bestaan. Ik voel soms een meer kortdurende liefde die je verliefdheid zou kunnen noemen, en soms een meer langdurige liefde wat je houden van zou kunnen noemen. En die gevoelens kunnen naast elkaar, tegelijk worden gevoeld voor een persoon, of meerdere personen. Ik heb meer liefde dan enkel 1 persoon naar zich toe kan trekken.

Romantische liefde, niet-romantische liefde, behoefte aan interpersoonlijk contact, aan vrijheid, lust. Schakeringen die niet strijdig zijn, en waar ik me aan mag overgeven. Hoe kunnen gevoelens slecht zijn? Ik ben goed zoals ik ben, en ik mag voelen wat ik voel. Ontdekken dat het geen strijdige gevoelens zijn, dat ze naast elkaar mogen bestaan, dat ze aanvullend zijn op elkaar in de kwaliteit van leven, is wellicht de grootste horde die ik in mijn overtuigingenstructuur tot nu toe heb genomen.

Mijn mooiste herinneringen zijn dan ook die momenten waar ik in alle vrijheid echt contact ervaar. Waar ik mag zijn wie ik ben, hoe ik ben, en waar als een soort check dat het werkelijkheid is iets gebeurt wat eigenlijk niet zou mogen. Een mooie zomerdag met een vriendin in een park waar ik haar zie zitten in de zon en waar ik voel hoe prachtig ze is zoals ze is, en waar we dieper in elkaars ogen kijken dan mag passen, allebei weten dat het goed is, dat de vrijheid er is om te genieten van dit moment. Momenten van 5 seconden die eindeloos lijken, en die maar zelden voorkomen. Momenten die je de kracht geven om verder in het keurslijf te gaan. Om later, wanneer het contact weer is verbroken, weggestopt te worden achter de façade, terwijl ik het uit zou willen schreeuwen, terwijl ik meer contact wil, terwijl ik meer samen wil, langer contact, gloeiend verlangen naar intimiteit. Ik wil je op een voetstuk zetten, ik wil je aanbidden, daar in het moment, en ik wil dat ik je mag aanbidden en dat je mij ook aanbidt. In alle veiligheid, in vertrouwen, in vrijheid waar niets moet en alles mag en alles goed is. Leven in het moment. Waar jij jezelf mag zijn, waar jij je mag laten zien, waar het contact draait om elkaar in de ziel te mogen kijken en niet om het fysieke. Het fysieke is maar een middel, een bewijs aan de buitenkant van het werkelijke aan de binnenkant.

Houden van hangt voor mij samen met mijn egoïstische motivatie om mezelf te mogen geven en te laten zien. Hoe veel ik verlang is afhankelijk van de grootte van de wens om tot intiem contact te komen, intiem emotioneel niet fysiek. Hoe groter het taboe om intiem te zijn, hoe sterker het verlangen. Bij golven, alsof je aan het strand de ene golf het strand ziet opkomen en het zand rond je voeten voelt wegspoelen; je tot wankelen brengt, om vervolgens een nieuwe golf te voelen spoelen. Fysieke ervaringen van binnen; gevoelens van warmte die pulseren tussen keel en onderbuik, die langzaam stuiteren in mijn middenrif, die wanneer ik mijn aandacht er op richt sterker worden door meer warmte te ervaren, en zich vervolgens als warme gloed verder verspreiden door mijn bovenlijf. De brok in de keel heb ik geleerd naar beneden te verplaatsen, beneden waar het goed voelt. En het mogen voelen van deze warmte, het mogen zwelgen daarin, het mogen toelaten daarvan. Niet blokkeren, maar erin duiken, er in opgaan, een mooi plaatsje geven. Een stapje verder nemen dan we tot nu toe hebben gedaan, iets meer laten zien van mijn gevoelens is voor mij een heel eenvoudige manier om een diep intieme ervaring te hebben.

Posted by Rutger in Archief

Schrijfoefening: Sofie

Soms loopt het anders dan dat blije schrijvers je doen lezen. Ze leefden nog lang en gelukkig. Dat is vaak omdat de clou, het moraal van het verhaal op papier staat, en meer woorden zouden er toe leiden dat het verhaal zoals verteld, nuances bevat en details mist, die de moraal dan weer om zeep helpen. Alles en iedereen die beweert wat en hoe goed en kwaad is, mist nuance en details. Geloof ze niet deze schrijvers die duiden te weten hoe het in elkaar zit. Schrijvers die verhalen verhalen over de schapen die conform de heersende moraal uiteindelijk overwinnen en lang en gelukkig leven. The good guy wins, ja, in de film en in het boek. En de good guy, het personage dat jouw sympathie heeft, die je leuk vindt, die moet dan wel de morele superioriteit van de schrijver ondersteunen. Als dank voor zijn schaapachtige handelen binnen de moraal van de schrijver (M/V) mag die dan einde-looooos gelukkig zijn. Leven. Geen trieste gebeurtenissen meer, geen enge ziektes, geen uit de dierentuin ontsnapte tijger die je even laat weten dat hij (M/V) ontsnapt is.

Jacob, haar ouders hadden liever een zoon gehad, voelde de spanning opbouwen. Kim, wiens ouders een hartstochtelijke liefde hadden ontwikkeld voor de Koreaanse cultuur, hield de hand van zijn Jacob vast. Raar hoe dat kan lopen; dat je heel je puberteit wordt gepest met je naam en dat die gedeelde bijzonderheid dan uiteindelijk de basis blijkt te zijn voor een gesprek, een gedeelde ervaring, een gevoel van rust en vertrouwen, een huwelijk, en dan nu dit kind. Althans, die moet nog komen maar de spanning die bij Jacob opbouwt duidt er op dat het niet lag meer gaat duren of deze twee ouders mogen zelf bij de burgerlijke stand, alhoewel Jacob waarschijnlijk Kim zal sturen, een naam voor een nieuwe wereldburger opgeven.

Jacob, die het kind had voelen groeien, bewegen, schoppen, parasiteren had inmiddels een aardig Helsinki syndroom ontwikkeld jegens het kind. Ze had het gevoel dat er al een band was ontstaan. Daarom wilde zij een naam voor de baby die eer deed aan de persoonlijkheid van het kind, zoals zij dat nu ervaarde in de band die zij nu al had. Meer op intuïtie en gevoel proefde ze de namen die haar te binnen schoten, las of op andere manier tegenkwam.

Kim kwam niet verder dan af en toe wat beweging voelen en zien bij zijn vrouw, en had niet de ervaring om meer dan alleen een concept in zijn hoofd te koesteren. Er was nogal wat afstand tussen vader en kind; het leefde allemaal nog niet voor de papa to be. Kim zocht dus meer houvast in mooie klanken die namen kunnen hebben, bewonderingswaardige personen, of als het een meisje wordt dan net zoals dat fotomodel, ach, kom, hoe heette ze nu ook al weer?

Niemand had verwacht dat Kim en Jacob hiervan een halszaak zouden maken. Nou lagen de alternatieven (Eleonoor Aristina of Emma) volgens verschillende beoordelingen wel en volgens andere oordelen niet mijlenver uit elkaar, toch blijft het raar dat zo iets futiels leidt tot een kleine gepikeerde beweging, een struikelpartij, een ongelukkige landing, en een kind dat als wees haar roepnaam Sofie niet van haar ouders heeft gekregen.

Posted by Rutger in Archief

Tips bij het kiezen van een NLP opleiding

Wanneer je staat voor de keuze voor een NLP opleider, misschien wel de opleiding die je het meest gaat gebruiken in je leven, kan je de volgende overwegingen overwegen:

Een NLP opleiding is een unieke toevoeging die heel anders is als wat je in andere opleidingen krijgt. Het is een heel andere manier van kijken naar de wereld. Je wilt een opleider die de NLP opleiding serieus neemt, en niet zomaar een aanbieder. Een opleider kiezen omdat deze dichtbij is kan goed zijn voor een kleuterschool, maar niet voor een NLP opleiding. NLP is meer dan enkel stomweg NLP technieken toepassen zoals veel NLP aanbieders geven; het is een opleiding in situationeel communiceren en handelen waarbij je NLP technieken zou kunnen toepassen. Vermijd opleiders die je voorschrijven hoe te handelen, vind de opleider die vragen stelt over de situatie en je keuzes aanwijst in situaties. Vermijd de opleider die weet wat NLP zou doen; kies de opleider die aangeeft dat NLP keuzes uitbreidt.

Ga naar verschillende aanbieders van NLP opleidingen om sfeer te proeven. Vraag de opleider hoe een trainingsdag er uit ziet. Vermijdt de opleider die je laat zien hoe goed hij of zij is; kies de opleider die jou laat ervaren wat jij kan. Wees niet onder de indruk van hoe goed de trainer NLP toepast; wees onder de indruk van wat de trainer jou laat ervaren. Het doel van een training is niet dat je een show krijgt, maar dat je zelf leert toepassen. Let op dat de trainer die je NLP technieken laat uitvoeren minder goed is dan de trainer die je aan het denken zet over wat te doen, en een NLP techniek als optie biedt, naast wat je al kan.

Stel de vraag aan je opleider “Wat is NLP?”, en luister naar het antwoord. Als de trainer aangeeft dat het een lastige, brede vraag is, dan is de kans groot dat deze trainer voor zichzelf nog geen duidelijke visie heeft. Een goede trainer, met visie, zal je een antwoord geven over een andere manier van kijken, over een methode van leren, over een houding, over effectiviteit. Een trainer die een opsomming geeft van wat er allemaal in NLP zit, een lijst met technieken, snapt de onderliggende gedachte niet.

Stel de vraag aan je opleider “Wat kan je met NLP?”, en hoor wat de trainer aangeeft. Vergelijk het antwoord met het antwoord dat een kok je zou geven: geeft deze trainer antwoord alsof NLP allemaal recepten is waarmee je meer gereedschappen hebt in je communicatie en handelen, of geeft deze trainer de indruk dat je in situaties meer keuzes krijgt, als een kok die met de ingrediënten die beschikbaar zijn iets lekkers op tafel kan zetten. De 2e, de kok die kan koken, is de betere opleider. Let ook op of in het antwoord een bepaald aandachtspunt genoemd wordt, wat kan duiden op een stroming van toepassing, zoals motivatie, persoonlijke vrijheid, sportprestaties, lesgeven, coachen, sales, etc.

Staar je niet blind op certificaties, beroepsgroepen en dergelijke keurmerken. De beste opleiders die ik ken passen niet in het keurslijf dat keurmerken vaak zijn. Als je toch de houvast van een keurmerk handig vindt, zoek dan eerst eens op waar het keurmerk voor staat. Veel keurmerken zijn slechts een stempel zonder blijvende kwaliteitscontrole, en voegen niets toe dan de schijn van vertrouwen.

Posted by Rutger in NLP handleiding

Begeleiding

Wanneer je een meer gestructureerde aanpak wilt bij het ontwikkelen van je management- en/of communicatievaardigheden, en daar persoonlijke begeleiding bij zoekt, dan wil ik je daar graag bij helpen. Wanneer je met een specifieke vraag zit, een artikel mist, voel de vrijheid om te mailen naar info@rspaans.nl, zodat ik kan kijken of je je daarmee kan helpen.

Daarnaast kan je er voor kiezen om een afspraak te maken om samen eens te kijken wat en hoe ik iets voor je kan betekenen qua begeleiding in jouw persoonlijke realisatieproces. Een eerste afspraak waarin we gelijk aan de slag gaan: onderzoeken wat jij wilt en zoekt, wat je tegengehouden heeft tot nu toe, hoe je nu gelijk in de gewenste richting kan bewegen, en wat je van begeleiding verwacht. Een prikkelende kennismaking van een half uur, gratis en vrijblijvend. Een kennismaking waarin je kennismaakt met het begeleidingsproces en de begeleiding zodat je ervaart wat je kan verwachten.

Vervolgens heb je alle vrijheid om te kiezen voor de begeleiding die jou het beste past. Zorg voor vergelijking door ook bij andere begeleiders op bezoek te gaan, want wat jou het beste past geeft ook het beste resultaat voor jou (en dat is waar het om gaat: jou en jouw resultaten).

Als je dan voor vervolg kiest, kan de begeleiding starten, die bestaat uit een voorbereiding en (één of meerdere van) 4 fasen:

  1. Ontdekken en bepalen van JOUW toekomstidealen en drijfveren.
  2. De juiste, bijbehorende, uitdagende doelen stellen.
  3. Een plan maken om de doelen naar actie om te zetten.
  4. Doen: de resultaten behalen door de acties uit te voeren.

Ben jij klaar voor resultaten die bij jou passen? Ben jij klaar om aan de slag te gaan? Ben jij klaar om jezelf centraal te stellen? Ben jij klaar om te vertrouwen op je eigen inzichten en vanuit je eigen wensen je leven in te richten? Ben jij klaar om te gaan werken aan wat je WEL wilt? Ben je bereid om je handen uit je mouwen te steken, en voor jezelf aan de slag te gaan?

Neem dan NU de eerste kleine stap: stuur een mailtje voor een kennismakingsafspraak naar info@rspaans.nl.

Posted by Rutger in Archief

Oefening lichaam, lichaamstaal en gevoel: kleien

NLP Oefening Kleien
Vorm de kleinst mogelijke groepjes van minimaal 3 deelnemers, A B en C (en eventueel D en E).

A Act (eventueel D en E ook)
B Be en zegt niets gedurende de oefening.
C Copy

B en C zetten 2 stoelen neer, met de rug naar elkaar, en zonder elkaar te raken.

B en C nemen plaats op de stoelen, zodanig dat ze elkaar niet zien of raken.

A vraagt aan B om te denken aan een keer in het verleden, waarbij B in een bijzonder gesprek zat. Wanneer B door knikken aangeeft dat hij/zij een moment heeft gekozen, vraagt A aan B om exact zo te gaan zitten, zoals B toen in dat specifieke gesprek zat.

B geeft door knikken aan dat hij/zij klaar is.

A gaan ‘kleien’ met C. Ze zorgen er voor dat C in precies dezelfde houding komt als dat B nu zit. Denk daarbij aan schuinheid van het hoofd, mate van spreiding van benen, stand van voeten, vingerhouding, etc. Maak het zo gelijkend mogelijk!

Wanneer C in dezelfde houding zit als B,

A vraagt aan C: Hoe voel jij je wanneer je zo zit in een gesprek? C geeft aan hoe hij/zij zich nu voelt.

A checkt bij B of dat overeenkomt met het gevoel dat B in het gesprek had.

Het effect: hoe beter de overeenkomst in lichaamshouding (in combinatie me spierspanning), hoe groter de emotionele gelijke ervaring. Spiegelen en rapport communiceren meer dan alleen vertrouwen; er is sprake van echte informatieoverdracht op emotioneel niveau.

Posted by Rutger in NLP handleiding

5 NLP fundamenten van excellentie

Vijf basisprincipes gelden wanneer je gaat voor excellentie.

1. Ken je doel

Mensen reageren het best wanneer zij weten wat zij WEL willen in plaats van wat zij niet willen. Wees je bewust van wat je wilt bereiken, oefenen, leren, ontdekken. Hoe wil jij je ontwikkelen? Weet wat je wilt, weet wat je niet wilt, ken jouw exacte doel. Be smart, use SMART.

Energy flows where attention goes.

2. Wees flexibel

De persoon met het meest flexibele gedrag, zal binnen een systeem het meeste resultaat boeken. Wanneer je niet het resultaat hebt gekregen dat je wilt, verander je gedrag, niet je doel. Wees bereid en flexibel om nieuwe dingen uit te proberen. Geef elkaar de ruimte, veiligheid, vertrouwen en respect.

Don’t limit your challenges, but challenge your limits.

3. Gebruik je zintuigen optimaal

Om je doelen beter te bereiken, zal je antwoord moeten kunnen geven op de vraag: “beweeg ik me in de richting van mijn doel, of ga ik er juist verder van weg?”. Meten door waarnemingen.

Leven is leren! Living is learning!

4. Onderneem NU actie

Dit is de kracht in jezelf. De vraag HOE mijn doel te bereiken is belangrijker dan de vraag waarom ik dat doel wil bereiken. Alles wat je nu doet hoeft straks niet meer. Zorg er voor dat wat je nu doet bijdraagt aan waar je straks wilt staan.

DOEN!

5. Werk in handelen en denken naar excellentie!

Handel vanuit een open, nieuwsgierige, constructieve en actieve houding. Werk vanuit een fysiologie en psychologie gericht op perfectie.

Make it special!

Posted by Rutger in NLP handleiding

Een aantal metaforen

Een berg beklimmen
Een berg beklimmen (en vele andere activiteiten in de natuur) kan je prima gebruiken als metafoor. Je kan zo vaak opgeven als je wilt, zolang je maar de ene voet voor de andere blijft zetten. Zelfs als het bewolkt is, wanneer je de top bereikt, en je kijkt maar je ziet de weg naar de top niet, en ook het uitzicht is niet zichtbaar door de bewolking, dan wil dat niet zeggen dat de weg er naar toe niet bestaat, of het uitzicht niet geweldig is. Je hoeft niet het hele pad te zien om de volgende stap te nemen. En wanneer je terug kijkt, en je kan niet het hele pad zien, wil dat nog niet zeggen dat je al van ver gekomen bent. Gewoon een paar voorbeelden die je als metafoor zou kunnen halen uit het beklimmen van een berg.

Een aap
Wanneer een aap op de stoep staat, en hij biedt je een gouden muntstuk aan, zou je het aannemen?
Kijk naar het advies, niet naar de persoon die het aanreikt.

Schoenen in Afrika
Er was eens een schoenmaker die zijn markt wilde uitbreiden. Omdat hij de lokale markt al bezat, keek hij voorbij zijn horizon naar exportmogelijkheden. Zijn oog viel op Afrika. Hij zette zijn zinnen op het veroveren van heel Afrika met zijn merk schoenen.

Na het goed overdacht te hebben, nodigde hij zijn beste verkoper uit om in Afrika de markt te gaan bespelen: de schoenen te promoten en de naamsbekendheid groot te maken. Deze topverkoper, helemaal overdonderd door de mogelijkheid om de wereld over te gaan reizen, kon niet wachten om naar huis te gaan om zijn spullen in te pakken en op reis te gaan. Hij vertrok, en twee weken gingen er voorbij.

’s Ochtends vroeg nam de schoenmaker, rekening houdend met het tijdsverschil, de telefoon om te informeren hoe het de verkoper verging. De schoenmaker luisterde aandachtig hoe de topverkoper met zwaar teleurgesteld meedeelde: “Sorry dat ik je plannen moet verstoren, maar ik kan hier geen schoenen verkopen. Niemand draagt schoenen hier.”.

De schoenmaker bleef bij zijn overtuiging dat het mogelijk moest zijn om de markt open te breken. Hij stuurde nu zijn jongste, meest creatieve, positieve maar onervaren verkoper naar Afrika. Ook hij was zeer enthousiast over het vertrouwen en de mogelijkheid om iets van de wereld te gaan zien, ging snel naar huis en ging optimistisch zijn spullen pakken. Hij vertrok, en weer gingen twee weken voorbij.

’s Ochtends nam de schoenmaker, weer rekening houdend met het tijdsverschil, de telefoon om de stand van zaken door te nemen. De jonge verkoper werd geroepen door het hotelpersoneel, en de schoenmaker hoorde de enthousiaste stem van de junior bijna roepen: “Oh, geweldig! Stuur zo veel mogelijk schoenen als we kunnen maken hierheen! Niemand draagt schoenen hier!”.

Moraal van dit verhaal..? Ik denk dat je het wel begrijpt.

Posted by Rutger in NLP handleiding

Het hoefijzer

NLP techniek: het hoefijzer

NLP techniek: het hoefijzer

Intake

  • Achterhaal de beperkende overtuiging
  • Preframe de overtuiging-lifecycle, en gebruik de plaatsankers..
  • Achterhaal welke nieuwe ondersteunende overtuiging men wel wil (1).
  • Installeer een plaatsanker van “volledig vertrouwen” en “absolute zekerheid” (Engels: Trust).

Inventariseer

  • Achterhaal, en onthoud of noteer, voor de 5 posities (doorloop in volgorde van WILLEN GELOVEN via ZEKER WETEN naar OOIT GELOOFD)
    • Een overtuiging die niets met de beperkende te maken heeft, maar wel in de betreffende categorie (Willen geloven, Openstaan, Zeker weten, Twijfel, Ooit geloofd) valt.
    • De bijbehorende submodaliteiten van die overtuiging per categorie.
    • De fysiologie bij de verschillende overtuigingen.
    • De interne dialoog (Ad) bij die overtuiging.


Interventie

  • Ga in VOLLEDIG VERTROUWEN staan.
  • Ga naar ZEKER WETEN, laat contact maken met de oude, beperkende overtuiging. “Pak die maar op en neem mee naar hier…” en begeleid naar TWIJFEL (2). Doe hier een cross-over van de submodaliteiten.
  • Ga weer in VOLLEDIG VERTROUWEN staan.
  • Ga naar WILLEN GELOVEN, laat contact maken met de nieuwe overtuiging. “Pak die maar op en neem mee naar hier…” en begeleid naar OPENSTAAN (3). Doe hier een cross-over van de submodaliteiten.
  • Ga weer in VOLLEDIG VERTROUWEN staan.
  • Ga naar TWIJFEL, laat contact maken met de oude overtuiging. “Pak die maar op en neem mee naar hier…” en begeleid naar OOIT GELOOFD (4). Doe hier een cross-over van de submodaliteiten.
  • Ga weer in VOLLEDIG VERTROUWEN staan.
  • Ga naar OPENSTAAN, laat contact maken met de nieuwe overtuiging. “Pak die maar op en neem mee naar hier…” en begeleid naar ZEKER WETEN (5). Doe hier een cross-over van de submodaliteiten.

Integratie

  • Connectivity vragen van Dilts
  • Ga weer in VOLLEDIG VERTROUWEN staan.
  • Stap uit het hoefijzer, terug naar de plek van de intake.
  • Future pace

 

 

Posted by Rutger in NLP handleiding

Beperkende en constructieve (ondersteunende) overtuigingen

Er zijn twee soorten overtuigingen: beperkende (‘Limiting beliefs’) en ondersteunende (‘Empowering beliefs’).

 

De beperkende overtuigingen zijn beperkend omdat deze ons ‘beperken’ in ons gedrag. Als ik geloof dat iets te moeilijk voor me is, dan zal ik het waarschijnlijk ook niet proberen… Er zijn drie subcategorieën van de beperkende overtuigingen:

  • Overtuigingen van Hopeloosheid (dit is niet meer te redden, zonder hoop, alle niveau’s, outcome is niet haalbaar dus doe geen moeite, onmogelijk, slachtoffer van de situatie),
  • Overtuigingen van Hulpeloosheid (vaardigheden, het kan wel maar ik niet, ik ben niet goed genoeg) en
  • Overtuigingen van Waardeloosheid (identiteit; het kan allemaal wel, maar ik ben het niet waard).

 

De ‘empowering beliefs’ – ondersteunende overtuigingen, zijn ondersteunend omdat ze ons ‘ondersteunen’ in ons gedrag.

  • Geven hoop in de toekomst
  • Ondersteunen vaardigheid en verantwoordelijkheid (Be at cause)
  • Ondersteunen zelfrespect, zelfwaarde en zelfvertrouwen

 

Vaak ontstaan beperkende overtuigingen uit onbeantwoorde ‘hoe’-vragen. Bijvoorbeeld: wanneer je niet weet hoe ergens invloed op te hebben, is het makkelijk (comfortabel) te denken dat iets een vaststaand gegeven is dat niet veranderd kan worden.

Proces van overtuiging veranderen

Proces van overtuiging veranderen

 

Gedachte-virus

Een ‘gedachte-virus’ is een beperkende overtuiging welke werkt als een ‘self-fulfilling prophesy’ en daardoor inwerken op iemands moeite en kunnen om te helen, te verbeteren, te veranderen. Gedachte-virussen bevatten onuitgesproken vooronderstellingen waardoor ze moeilijk te identificeren zijn. Vaak doen ze zich voor als schijnbaar onneembare impasses in het veranderproces. In zo’n impasse ontstaat het gevoel: “Ik heb er alles aan gedaan om dit te veranderen en niets werkt.”. Bij zo’n impasse kan je de impasse-vragenlijst (NLP techniek) gebruiken.

Suspension of disbelief

Stap in het duister, sprong in het diepe, sprong van vertrouwen, uitgesteld ongeloof. Soms wil je dat iemand een overtuiging aan de kant zet, tijdelijk, zodat deze opener is. Gebruik dan een as-if frame, of zelfs een as-if-as-if frame.

Refereer dan aan de volgende staat, en roep deze op:  Bij het lezen of kijken van een fictief verhaal (zoals via een boek, film of televisieserie) ben je bereid om gebeurtenissen uit het verhaal waarvan je weet dat deze in werkelijkheid niet mogelijk zijn te accepteren als zijnde ‘wel mogelijk”’. Je zal er dan niet te diep over nadenken en je niet af laten leiden van het verhaal door de gedachte dat wat je ziet of leest nooit echt kan gebeuren of ingaat tegen jouw logica.

Kernovertuiging

Er is een cascade effect tussen overtuigingen. Let er daarbij op dat het HANDELEN de waarheid is, de rest is sociaal denken 😉

Een overtuiging die in meerdere contexten voorkomt en min of meer het hetzelfde blijft noemen we een kernovertuiging. Je kan kernovertuigingen herkennen aan een patroon dat vaker te zien is in meerdere contexten, of je kan de kernspeurder (NLP techniek) gebruiken.

 

“The thing to realise about beliefs is that they are not intended to match exisiting reality. They are intended to provide a motivation and a vision so that your actual behaviour can begin to develop and rise to meet them.”

“A belief is a generalization about a relationship between experiences.

uit: Changing Belief Systems – Robert Dilts

 

“Ontevredenheid komt voort uit verlangen, alle problemen komen voort uit onwetendheid.” – De vier edele waarheden, Boeddha.

Posted by Rutger in NLP handleiding

In-lijn-brengen

Soms is er sprake van incongruentie of een gebrek aan rapport tussen het bewuste en onbewuste. Dit kan zich uiten door:

  • Niet weten hoe het onderbewuste te vertrouwen
  • Moeite hebben met visualiseren
  • Zeer intellectueel en Ad
  • Weerstand tegen toepassing technieken
  • Moeite om een bewijs te vinden van innerlijk veranderen
  • De overtuiging hebben dat inhoud belangrijk is voor verandering

Wanneer hier sprake van is, dan kan je deze techniek gebruiken.

In-lijn-brengen

  • Achterhaal het algemene issue of de outcome. “Wat wil je?” (Positieve interne representatie, context laten benoemen).
  • Kalibreer conversationeel de onbewuste JA en NEE signalen (sla deze stap over wanneer je het zelf doet).
  • Achterhaal (stel vast) de congruentie tussen de bewuste en onbewuste geest. “Is jouw onbewuste bereid om jou een absolute ervaring te laten hebben die jou laat weten dat je bent veranderd.
    • Antwoord is JA: er is congruentie. Je kan verder met de standaardtechnieken; de rest van dit script is hier overbodig. Eventueel, als vervolgstap: “Wat houdt jou nu nog van je doel af?”, en chunk het antwoord up tot je de hoogst mogelijke intentie hebt. Met dit antwoord zou je deze vraag kunnen herhalen (loop).
    • Antwoord is NEE, bijvoorbeeld weet-het-niet, niet-zeker-van, denk-het, en zo voort, dan is er waarschijnlijk sprake van incongruentie. Ga verder met de volgende stap.
  • Chunk up tot je de hoogst mogelijke intentie hebt van de NEE. Dat kan gewoon als bewust proces worden gedaan. Ga door totdat je de non-mirror image reverse (~A~B) hebt van de NEE om een absolute ervaring van de outcome te verkrijgen. “Wat is de reden van het NEE?” “Wat is de intentie van die reden?”
  • Bevestig de incongruentie tussen de hoogst mogelijke positieve intentie en het gedrag.
    • “Besef jij dat wat dit deel doet in direct conflict staat met de hoogst mogelijke intentie die het wil bereiken?” Aanspreken op bewust intellect
    • “Beseft dit deel van jou dat wat het doet in direct conflict is met de hoogst mogelijke intentie van dit deel zelf?” Gebruikelijk is het antwoord nee.
  • Bekrachtig en dissocieer het incongruente deel nog meer.
    • Bekrachtiging/bevestiging. “Ik weet niet hoe lang dit deel van jou al bij je is, echter het heeft bij lange na niet het volledige besef welke jij als een volwassene NU hebt want dan zou jij al veranderd zijn… Dus hoe oud is dat deel… Het is ongeveer… Welke leeftijd…?”
  • Verdere dissociatie. “Ga gewoon naar voren en beeld je eens in of denk eens na over je leeftijd van ——- ver voor je en daar beneden.”
  • Anker volwassen hulpbronnen (de meest hoog ontwikkelde). “Wel nu, voor je verder gaat, zijn er een paar dingen die je wat nader mag overwegen. Jij weet veel NU wat je vroeger toen je jonger was nog niet wist. Jij bent door veel ervaringen heengegaan die je toen je jonger was nog niet had. Je kunt zelfs veel groter zijn dan dat jongere deel van jou daar beneden.” Bij jongeren kan je meer de termen GROTER en OUDER gebruiken.
  • Collaps de incongruentie via de A-V-K strategie.
    • Hefboomeffect (leverage) van waarden. “Ga door en help die jongere jij te begrijpen nu dat wat het daar doet niet ondersteunend of in het belang is met de positieve intentie. Praat tegen het deel als jij dat zou doen tegen iemand met de leeftijd van ——-. Omdat jij als geen ander weet wat er gezegd moet worden…”
    • Toestemming om te helen. “Nu de jongere zelf van jou het begrijpt, is het oké om [probleem, emotie, weerstand] los te laten en dat de heling kan beginnen NU.”
      • Indien NEE: een nieuwe incongruentie, ga terug naar het upchunken naar de hoogst mogelijke intentie van de NEE, bij het 4e
      • Indien JA: vraag ook expliciet toestemming van de volwassene (cliënt met de huidige leeftijd) om dit op te lossen. “Verbeeld je eens een onbeperkte bron van [hulpbron] en onbeperkt betekent meer dan jij ooit volledig zou kunnen ontvangen, zwevend boven je hoofd en dat kan bewegen recht naar beneden door de bovenkant van je hoofd en via je hart de hulpbron in die jongere zelf van je daar beneden en die jongere zelf heelt totdat die jongere zelf volledig genezen is.” Kalibreer!
    • Re-integreer het geheelde deel en generaliseer. “En als je het niet al gedaan hebt, geef die jongere zelf een stevige knuffel en breng die jongere jij terug in jezelf zodat deze jongere kan gaan opgroeien en zich kan ontwikkelen… [noem leeftijden of stadia van ontwikkeling]… tot dat het jou weer ontmoet en beseft dat het jou is… en dat jullie weer ÉÉN geworden zijn…
    • Test, indien nodig, door het herhalen van de derde stap, overgaand in verleden tijd. “Hoe heeft jouw onbewuste je een absolute ervaring gegeven waardoor jij weet dat je veranderd bent?”
Posted by Rutger in NLP handleiding

Chains of causes

Chains of causes is een manier om overtuigingen te koppelen zodat een specifieke overtuiging aan een rijkere MOW wordt gekoppeld door een keten van consequenties.

Chains of causes

Chains of causes

Hiermee kan je een negatief iets (D-) of een gewenst iets (D+) door een serie van consequenties naar een kernoorzaak brengen (A), waarbij het veranderen van A leidt tot veranderen van D. Je geeft dus invloed op de uiteindelijke consequentie.

 

Als het visualiseren van zichzelf als gezond persoon (A) leidt tot meer hoop (B), en meer hoop leidt tot vermindering van stress (C), en vermindering van stress leidt tot minder kans op ziekte, dan leidt het visualiseren van zichzelf als gezond persoon tot minder kans op ziekte.

 

Als het doel waar je op focust (A) leidt tot verwachtingen (B), en verwachtingen leiden tot teleurstellingen (C), en teleurstellingen leiden tot een gevoel van boosheid (D-), dan leidt het verschuiven van het doel waar je op focust tot het veranderen van het gevoel van boosheid.

 

Als het verschuiven naar een lange termijn planning (A) leidt tot vertrouwen dat het goed komt (B), en vertrouwen dat het goed komt leidt tot acceptatie (C), en acceptatie leidt tot geduld (D+), dan leidt het verder verschuiven naar een lange termijn planning tot meer geduld.

 

Uitvraag chains of causes

D         D-        Welke negatieve kwaliteit, karakteristiek of ervaring wil je veranderen?

D+       Welke positieve kwaliteit, karakteristiek of ervaring wil je versterken?

C         Welk proces, welke situatie of gebeurtenis leidt tot D?

B         Welk proces, welke situatie of gebeurtenis leidt tot C?

A         Welk proces, welke situatie of gebeurtenis leidt tot B?

 

Vergelijkende chains of causes

Vergeleken met grijs is pastelroze kleurrijk, en vergeleken met zuurstokroze is pastelroze mat. Afhankelijk van de gekozen vergelijking krijg je een conclusie. Daarmee kan je, door de vergelijking te veranderen, de conclusie veranderen. Dit in combinatie met een Chains of causes, kan je een problematische kwaliteit, karakteristiek of ervaring reframen naar minder problematisch door de context erbij te betrekken.

 

B-        Wat is de problematische kwaliteit, karakteristiek of ervaring?

A+       Wat is de positieve intentie van B-?

C         Wat is een neutrale of licht positieve consequentie van B-?

D+       Wat is een positieve consequentie van C?

 

Angst (B-) wordt veroorzaakt door de wens om jezelf te beschermen (A+). Angst (B-) zorgt er ook voor dat mensen bedachtzamer zijn (C), waardoor ze beter kunnen kiezen wat ze echt willen (D+). Dus angst (B-) is niet zo slecht, want het beschermt (A+), en zorgt er voor dat je krijgt wat je echt wilt (D+).

 

Twijfel aan jezelf (B-) komt voort uit de wens om te verbeteren (A+). Twijfel aan jezelf maakt je ook bewust van je eigen grenzen (C), en dat helpt bescheiden te zijn (D+).  Dus twijfel aan jezelf (B-) is zo slecht nog niet, want het komt voort uit de wens om te verbeteren (A+), en het helpt je om bescheiden te zijn (D+)

Posted by Rutger in NLP handleiding

Wat heb jij nodig als coach of trainer?

Wat heb jij nodig als coach (individueel begeleider) / trainer (groepsbegeleider)

Vorm groepen van 2.

Begeleid elkaar in het bepalen van de gewenste hulpbronnen voor een goede coachstaat. Zorg ervoor dat in de elicitatie alle drie de aspecten (nieuwsgierigheid, flexibiliteit, constructiviteit) aan de orde komen.

Bepaal of de volgende hulpbronnen moeten/mogen worden toegevoegd:
• Spontaniteit
• Vrijheid
• Spel en speelsheid
• Humor
• Warmte
• Optimisme
• Vertrouwen in het onbewuste

Installeer de hulpbronnen bij elkaar met (stapel-)ankers in een power-move of de circle-of-excellence, zodat de nieuwe coachstaat/trainerstaat altijd makkelijk op te roepen is.

Posted by Rutger in NLP handleiding

Visueel meta-model.

Doorvragen naar detail met het whiteboard

Er was eens een meisje dat met een mandje vol met lekkers op weg naar oma. Oma was een beetje ziek, en mamma had gevraagd of ze even het mandje wilde brengen. “Pas wel op” had mamma gezegd, “Blijf op het pad!”. En terwijl ze over het bospaadje liep, zag ze mooie bloemetjes staan. “Dat is leuk voor oma” dacht ze, en plukte een mooi boeket.

Vraag: Hoe denk je dat het meisje heet?

Projectie

OMA, oftewel oordelen, meningen en adviezen. Eigenlijk je hele wereldbeeld (MOW, Model-Of-the-World) zit vol met ideeën die je eerder hebt meegekregen, en waarlangs je nieuwe ervaringen legt. De kans is dan ook groot dat je merkt dat je (on)bewust de vraag met Roodkapje beantwoord. Als automatisch vul je de leemtes in wat de ander zegt aan met je eigen ervaring. Goed communiceren is zo dicht mogelijk langs elkaar heen praten: deze techniek helpt je om de ruimte te verminderen.

Iemand die excellent is in het doorvragen zonder OMA, is gemodelleerd. Dit helpt enorm bij het toepassen van het Metamodel. Je doet het als vanzelf. Dus wanneer je zonder OMA vragen wilt stellen, here is how to do it:

Visueel meta-model

Het is natuurlijk belangrijk om in het gesprek te willen weten hoe het echt zit. Je wilt het juiste goed doen. Je houdt altijd in de gaten (mindread op BMIR’s) of de ander wel verder wilt. Je maakt namelijk een echte verbinding van mens tot mens (buitenwereld bestaat niet tijdens het gesprek) met weinig inhoud en veel contact. Wanneer de ander niet verder wilt, stop teneinde het vertrouwen en de veiligheid te houden.

Stel je voor dat je in je geestesoog (Vc, Visual Construct) een super whiteboard hebt (transparent, flexibel, beeldvullend, niet omkaderd), waarop je alle informatie in beelden, geluiden, gevoelens (VAKOGAd) kan weergeven. Je kan inzoomen naar detail en uitzoomen naar het overzicht. Alles wat je de ander hoort zeggen zet je op dat whiteboard. Zoek daarbij naar nuances. Wanneer je geen plaatje kan maken, dan schrijf je het gehoorde als Ad term (het woord) op het bord. Wat je zal merken is dat wanneer je naar het whiteboard kijkt, het whiteboard als vanzelf onduidelijkheden bevat. Stel de vragen die je nodig hebt om de woorden te kunnen vervangen door plaatjes, geluiden en gevoelens. Stel de vragen om onduidelijkheden te vullen, om het plaatje compleet te krijgen, vanuit de intentie verwondering, verbazing en nieuwsgierigheid over wat je ontdekt (intern gericht).

 

 

Visueel meta-model, nieuwe NLP techniek.

Posted by Rutger in NLP handleiding

Realiseer waar je van houdt.

Even stil in het moment van…

Overspoeld door mogelijkheden en beslissingen. Druk om te voldoen, druk, druk, druk. Je wordt geleefd. Je wilt wel van alles, maar ‘al dat gedoe’ dat wil je niet. Geluk, samen, contact, ‘Wie ben ik’, woorden waar je meer gevoel bij zou willen hebben. Je bent nuchter, en toch soms overspoelt de emotie. Omwille van anderen cijfer jij jezelf weg. Je vindt je eigen weg maar toch wil je ook geaccepteerd worden. Naar buiten toe doe je altijd vrolijk en optimistisch maar van binnen soms ook zo onzeker. Je mag niet mopperen, dus doe je dat maar niet. Je loopt op je tenen. Best lastig soms… Eigenwijs en eigengereid… Je zou wel geïnspireerd willen worden, meegenomen worden in een flow als in een ontdekkingsreis, en ook andere mensen willen inspireren, en invulling geven aan de belangrijke dingen die er toe doen in jouw leven…. En zo leef jij je leven door…

Stel je voor hoe jij je zou voelen wanneer jij het werk en het leven leeft op de manier waar jij van houdt..! Dat jij richting kan geven aan wat je werkelijk diep van binnen voelt, en ontdekt waar je grenzen liggen. Neem de verantwoordelijkheid om je leven deze invulling te geven, volg je waarden, creëer en inspireer. Ontdek je innerlijke kracht en vrijheid, herstel het contact met jezelf, vindt balans in denken, voelen en doen. Laat iedereen zien hoe mooi je werkelijk bent, doorbreek de automatische piloot, en geniet! Je bent het waard.

NLP geeft je de mogelijkheden, vertelt je ‘hoe dan’, en jij bepaalt de richting waar je heen wilt. Wil jij het werk waar je van houdt? Wil jij het leven waar je van houdt? Wil jij de juiste keuzes maken? Is het tijd voor jouw persoonlijke realisatie?

Maak je leven het waard! En ik weet niet hoe goed het voelt voor jou om jezelf deze ruimte te geven. Ik weet wel dat mensen na afloop van een NLP training gevonden hebben wat zij zochten. Voor de één is dit meer vrijheid en weer voor de andere meer plezier, rust en vertrouwen. Wat iedereen na afloop meeneemt is hervonden innerlijke kracht en een uitbreiding van mogelijkheden. Manieren om het “hoe dan” invulling te geven. Wat in een NLP training wordt ervaren is de “vertrouwelijke sfeer”, een vacuüm van tijd en ruimte waarin je er helemaal voor jezelf bent.

Hoe meer je ontdekt, hoe meer je de mogelijkheden ziet en de gevoelens ontstaan, tot het punt dat jij het vertrouwen voelt om invulling te geven aan jezelf, aan je werk en je leven op een manier waar jij van houdt.

Posted by Rutger in Archief

Het principe van het metamodel

Lees de volgende tekst:
Er was eens een meisje dat met een mandje vol met lekkers op weg naar oma. Oma was een beetje ziek, en mamma had gevraagd of ze even het mandje wilde brengen. “Pas wel op” had mamma gezegd, “Blijf op het pad!”. En terwijl ze over het bospaadje liep, zag ze mooie bloemetjes staan. “Dat is leuk voor oma” dacht ze, en plukte een mooi boeket.

Vraag: Hoe heet het meisje?

OMA, oftewel oordelen, meningen en adviezen, eigenlijk je hele MOW zit vol met ideeën die je eerder hebt meegekregen. De kans is dan ook groot dat je merkt dat je (on)bewust de vraag met Roodkapje beantwoord.

Iemand die excellent is in het doorvragen zonder OMA, is gemodelleerd. Dit helpt enorm bij het toepassen van het Metamodel. Je doet het als vanzelf. Dus wanneer je zonder OMA vragen wilt stellen, here is how to do it:

Het is natuurlijk belangrijk om in het gesprek te willen weten hoe het echt zit. Je wilt het juiste goed doen. Je houdt altijd in de gaten (mindread op BMIR’s) of de ander wel verder wilt. Je maakt namelijk een echte verbinding van mens tot mens (buitenwereld bestaat niet tijdens het gesprek) met weinig inhoud en veel contact. Wanneer de ander niet verder wilt, stop teneinde het vertrouwen en de veiligheid te houden.

Stel je voor dat je in Vc een super whiteboard hebt (transparent, flexibel, beeldvullend, niet omkaderd), waarop je alle informatie in VAKOG kan weergeven. Je kan inzoomen naar detail en uitzoomen naar het overzicht. Alles wat je de ander hoort zeggen zet je op dat whiteboard. Zoek daarbij naar nuances. Wanneer je geen plaatje kan maken, dan schrijf je het gehoorde als Ad term (woord) op het bord. Wat je zal merken is dat wanneer je naar het whiteboard kijkt, het whiteboard als vanzelf onduidelijkheden bevat. Stel die vragen, meer aan jezelf gericht vanuit verwondering over wat je ontdekt, om het plaatje compleet te krijgen.

Posted by Rutger in Archief