Menu +

NLP artikelen zoeken

De verantwoordelijkheid van de zender in communicatie

Waarschijnlijk heb je wel gehoord van het model van communicatie waarin een zender en een ontvanger een rol spelen. Communiceren is dan het actieve proces van informatie overdragen van een zender naar een ontvanger, via een medium. Belangrijk en vaak benadrukt aspect daarbij is dat de zender verantwoordelijk is voor de ontvangst van de boodschap bij de ontvanger.

Wat een mooie ontdekking kan zijn, is dat het in dit model enkel gaat om de mogelijkheid de verantwoordelijkheid naar je toe te trekken, en king-of-the-world alles voor elkaar kan krijgen wat je maar wilt. Als keuze in gedrag; niet als voorgeschreven wet van Meden en Perzen. Wanneer je denkt dat je altijd verantwoordelijk bent voor hoe jouw boodschap overkomt, dan heb je nog niet de volledige boodschap in al haar nuances begrepen.

Want, ja, het is waar dat je een emotionele reactie krijgt op je boodschap, maar, nee, je bent niet in staat om de emotie van een ander te sturen. Er is er maar één die invloed kan hebben op de emotie van een persoon en dat is de persoon zelf die de emotie ervaart. Wanneer die persoon structureel negatieve emoties ervaart bij boodschappen, dan kan je nog zo je best doen, je kan daar niet doorheen breken. Wantrouwen, negatieve cannotatie, lastige zaken waarop je wel invloed wilt hebben, maar het is vechten tegen de bierkaai.

Alhoewel onze culturele opvattingen ons sturen om maar vooral aardig te zijn voor elkaar, en elkaar te sparen, is het soms fijn om, bijvoorbeeld in voorkomend geval, afscheid te nemen van elkaar in de communicatie. De keuze te maken om niet langer energie te stoppen in de communicatie. Niet langer proberen om de emotionele respons te krijgen die je wilt. Want, ja, al ben je niet voldoende in rapport om een goede communicatie op te zetten, kennelijk, zoals de basisvooronderstelling NLP zegt, er staat niet geschreven dat je maar koste wat het kost energie moet blijven steken in een goede, vrolijke, sociale communicatie. Het enige wat er bedoeld wordt is dat het een keuze is om er nog flexibeler mee om te gaan, om het nog een keer te proberen, om je boodschap op weer een andere wijze te brengen.

Een keuze. Een afweging tussen doel en effort. En soms is de effort het doel niet waard. Dan kan je de communicatie gewoon stopzetten. En ook dat kan heel doelbewust. En heel effectief.

Besef je dus, dat alhoewel de verantwoordelijkheid voor de emotieve respons wel bij jou ligt, dat dit geen verplichting tot oneindig aanpassen of oneindig energie steken in een communicatie betekent. Het betekent enkel dat je een keuze hebt, en dat het een keuze is tot hoe ver jij gaat.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.