Schrijfoefening: mijn innerlijke stem

Medidatie, vechten of luisteren naar innerlijke stem. Oordelen loslaten door innerlijke stem andere dingen te laten zeggen. Nieuwsgierige vragen stellen in plaats van oordelen. Verwachtingsvol klaar om verwondert te worden. Afwijzen hoeft pas als het echt de grens over gaat; tot die tijd is er niets om nee tegen te zeggen dan een plaatje in je hoofd van een niet bestaande situatie. En pas op het moment dat de grens bereikt wordt kan het duidelijk zijn hoe je dan en daar wilt reageren. Pas als je er bent weet je of de grens echt je grens is, en of je echt niet verder wilt, de grens over. De weg naar de grens is niet hier – daar, maar stapje voor stapje. En elk stapje verder naar de grens is nog steeds niet de grens. Pas boven op de berg zie je hoe mooi het dal achter de bergtop is. Tja, wel even klimmen, maar dat is goed voor je. En misschien merk je wel dat het over de berg prachtig is, en dat er een heerlijk dal achter ligt, en weer een berg. Grenzen zijn arbitrair. Nieuwsgierigheid is de kracht om tot verwondering te komen. Niets mis met nieuwsgierigheid. Ledigheid van denken, alles op voorhand denken te weten, dat is de echte zonde.